1. Gök yarıldığı zaman,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1. Gök yarıldığı zaman,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿١﴾
Gökyüzü yarıldığı vakit,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Gök yarıldığı,
Gökyüzü, meleklerin inişi sebebiyle parçalandığında.
Gökyüzü yarıldığı, yıldızlar döküldüğü, denizler birbirine katıldığı, kabirlerin içindekiler dışarı çıkarıldığı zaman, insanoğlu (yapıp) gönderdiklerini ve (yapamayıp) geride bıraktıklarını bir bir anlar.
Gökyüzü yarıldığında;
Semâ yarıldığı zaman,
Gok yarildigi zaman,
Gök yarıldığında,
Gök çatladığı vakit,
Gök yarıldığı zaman,
Gök, infitâr ettiği (yarıldığı) zaman!
Gök yarıldığı zaman;
Göğün yarıldığı vakit.
Gök yarıldığı zaman.
Gök yarıldığı zaman...
Aynı konudaki âyetler: İbrâhîm 48
Mekke döneminin baslarinda, bir önceki Tekvir sûresinin hemen ardindan indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Kiyâmet Günü gögün yani evrenin parçalanip yikilacagini anlatan “Infetarat: Yarildi, çatladi” kelimesinden almistir. 19 ayettir.