4. "Demek bizim beyinsiz olanımız Allah hakkında doğruluktan uzak sözler söylüyormuş."
Kur’an sayfası yükleniyor…
4. "Demek bizim beyinsiz olanımız Allah hakkında doğruluktan uzak sözler söylüyormuş."
﴿٤﴾
«Hakikat şudur ki: Bizim cahilimiz (İblîs),Allah'a eş ve çocuk nispet etmek suretiyle Allah'a karşı pek aşırı yalan uyduruyormuş.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Doğrusu bizim beyinsiz olanımız (iblis), Allah hakkında pek aşırı yalanlar uyduruyormuş.
İblis, Allah –Subhanehu ve Teâlâ-'ya eş ve çocuk nispet ederek doğruluktan uzak sözler söylüyordu.
Doğrusu bizim beyinsiz olanımız (iblis veya azgın cinler), Allah hakkında pek aşırı yalanlar uyduruyormuş.
Demek aramızdaki beyinsiz, Allah hakkında ipe sapa gelmez şeyler söylüyormuş.
Gerçekten bizim cahilimiz (İblis), Allah’a karşı saçma söz söylüyormuş.
«Dogrusu aramizdaki beyinsiz, Allah’a karsi yalanlar uyduruyordu.»
Oysa bizim şaşkın beyinsiz (olanımız), Allah’a karşı saçmalayıp yalan söylüyordu.
Meğer bizim beyinsiz (İblis), Allah hakkında saçma şeyler söylüyormuş.
«Hakıykat şudur ki: Bizim avanak (câhil) imiz Allaha karşı (meğer) pek aşırı yalanlar söylüyormuş».
`Şu da şübhesiz ki, bizim sefih olanımız (İblis), Allah hakkında saçma şeyler söylüyormuş.`
Doğrusu bizim beyinsizimiz; Allah’a karşı yalanlar söylüyormuş.
«Ve muhakkak ki, bizim sefihimiz, Allah’a karşı pek ziyâde yanlış şeyler söyler olmuştur.»
Meğer aramızdaki aptallar Allah hakkında asılsız sözler söylüyorlarmış.
(1-7) De ki: Bana vahyolunduğuna göre bir cin cemaati Kur’ân’ı dinledikten sonra şöyle dediler: "Biz gerçekten, doğru yolu gösteren harikulade bir Kur’ân dinledik. Bundan böyle Rabbimize asla bir şerik tanımayacağız. Rabbimizin şanı çok yücedir, O ne eş, ne de çocuk edinmiştir. Meğer içimizden birtakım cahiller, Allah hakkında gerçek olmayan sözler söylüyormuş! Biz de saf saf, insanları ve cinleri, Allah hakkında yalan söylemez sanmışız! Meğer bir kısım insanlar cinlerden bazılarına sığınıp, böylece onları daha da azgın hale getirmişler! Onlar da, sizin zannettiğiniz gibi, Allah’ın ölen hiçbir kimseyi diriltmeyeceğini zannetmişler.
Mekke döneminin sonlarinda gönderilen bu sûre, adini birinci ayetinde geçen “Cinn: cinler” kelimesinden almistir. 28 ayettir.