63. Andolsun, eğer onlara, "Gökten yağmuru kim indirip de onunla yeryüzünü ölümünden sonra diriltti?" diye soracak olsan, mutlaka, "Allah" diyeceklerdir. De ki: "Hamd Allah'a mahsustur." Fakat onların çoğu akıllarını kullanmazlar.
﴿٦٣﴾
Yemin olsun ki, onlara, “ gökten su indirip de onunla yere, ölümünden sonra hayat veren kimdir? ” diye sorsan, mutlaka “ Allah“ derler. O hâlde O'na nasıl da ortak koşuyorlar? Onlara “ Aleyhinize hüccetin subûtü üzerine yüce Allah'a hamd olsun“ de. Fakat onların çoğu bu noktadaki çelişkilerine akıl erdiremezler. Âyet-i kerîme’de geçen “ Lâm” kasem içindir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Onlara: Gökten su indirip, onunla ölmüş/kurumuş olan yeryüzüne hayat veren kimdir? diye sorsan, “Allah!” derler. De ki: Hamd Allah’adır. Oysa, onların çoğu akletmezler.
-Ey Resul!- Şayet müşriklere: "Bulutlardan suyu kim indirir, yeryüzü kurak iken yağan yağmur ile onu kim yeniden yeşertir?" diye soracak olsan, onlar, "Bulutlardan yağmuru indiren ve yeryüzünü yeşerten Allah'tır." diyerek cevap verirler. O halde -Ey Resul!- De ki: Gözlerinizin önüne apaçık deliller sunan Allah'a hamdolsun. Ancak sonuç olarak onların çoğu akıl etmezler. Eğer akıl etseydiler fayda ya da zarar vermeye güçleri olmayan putları Allah'a ortak koşmazlardı.
Andolsun ki onlara: «Gökten su indirip onunla ölümünün ardından yeryüzünü canlandıran kimdir?» diye sorsan, mutlaka, «Allah» derler. De ki: (Öyleyse) hamd da Allah'a mahsustur. Fakat onların çoğu (söyledikleri üzerinde) düşünmezler.
Yine onlara, “Göklerden su indirip de onunla ölü toprağa hayat veren kimdir?” diye sorsan, hiç tereddütsüz “Allah’tır” derler. De ki: “Hamd Allah’a mahsustur; ama onların çoğu akıllarını kullanmazlar.”
Muhakkak ki Mekke kâfirlerine sorarsan: "- Gökten yağmur indirib de arza, ölümden sonra, o yağmur sebebiyle hayat veren kim?" Elbette ve elbette: "- Allah" derler. De ki, her hamd Allah’ındır. Fakat onların çoğu bunu anlamazlar.
And olsun ki onlara: «Gokten su indirip onunla, olumunden sonra yeri dirilten kimdir?» diye sorarsan, suphesiz, «Allah’tir» derler. De ki: «Ovulmek Allah icindir", fakat cogu bunu akletmezler.
Yine onlara: «Kim gökten su indirip onunla yeryüzünü ölümünden sonra diriltir ?» diye sorsan, «Allah...» derler. De ki: Hamd Allah’a mahsustur (övülmeğe hep O lâyıktır). Ne var ki (insanların) çoğu bunu akletmezler.
Andolsun ki onlara, «Gökten su indirip, onunla ölümünün ardından yeryüzünü canlandıran kimdir?» diye sorsan, mutlaka, «Allah» derler. De ki: «(Öyleyse) hamd de Allah’a mahsustur.» Fakat çokları akıllarını kullanmazlar.
Andolsun ki onlara: «Gökden su indirib onunla yeri, ölümünün ardından, canlandıran kimdir?» diye sorarsan «Elbette Allah» derler. De ki: «Hamd Allahındır». Fakat onların çoğu aklını kullanmazlar.
And olsun ki onlara: `Gökten bir su indirip, yeryüzünü ölümünden sonra onunla dirilten kimdir?` diye sorsan, mutlaka: `Allah!` derler. De ki: `Hamd, Allah`a mahsustur.` Fakat onların çoğu (buna) akıl erdirmezler.
Andolsun ki; onlara: Gökten su indirip onunla ölümünden sonra yeri dirilten kimdir? diye sorarsan, elbette; Allah’tır diyecekler. De ki: Hamd Allah’adır. Ama onların çoğu akletmezler.
Andolsun ki, eğer onlara, «Gökten suyu kim indirdi de onunla yeri ölümünden sonra diriltti?» diye sorsanız, elbette derler ki: «Allah.» De ki: «Hamd Allah’a mahsustur. Fakat onların ekserisi, akıl erdiremezler.»
Eğer müşriklere «Gökten yere su indirerek onun aracılığı ile ölmüş toprağı canlandıran kimdir?» diye sorarsan kesinlikle «Allah’dır» derler. De ki, «Hamd olsun Allah’a». Aslında onların çoğu düşünme yeteneğinden yoksun kimselerdir.
Eğer onlara: "Gökten su indirip ölümünden sonra yeri canlandıran kimdir?" diye sorsan elbette: "Allah’tır!" diyeceklerdir. De ki: "Hamd olsun Allah’a ki, (kâfirler bile onun bu vasıflarını inkâr edemiyorlar.) Bütün hamdler, güzel övgüler aslında Allah’a mahsustur, fakat onların ekserisi bunu düşünüp anlamıyorlar."
Aynı konudaki âyetler: Bakara 44, Bakara 73, Bakara 75, Bakara 76, Bakara 164
Aynı konudaki âyetler: En'âm 75, En'âm 79, Neml 59, Neml 64, Kasas 71
Aynı konudaki âyetler: Bakara 29, Ra'd 34, İbrâhîm 32, İbrâhîm 34, Nahl 5
