3. Bu güvenli şehre (Mekke'ye) andolsun ki,
3. Bu güvenli şehre (Mekke'ye) andolsun ki,
﴿٣﴾
Bir de şu emin belde'ye Mekke'ye yemin ederim ki, Mekke'ye emin belde denilmiştir. Çünkü orada insanlar gerek cahiliye devrinde olsun, gerekse İslâm devrinde olsun emniyet ve selâmet içinde idiler.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Ve bu güvenli beldeye,
Ve Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in gönderildiği, içine giren kimsenin güvende olduğu haram şehir Mekke’ye yemin etmiştir.
İncire, zeytine, Sina dağına ve şu emîn beldeye yemin ederim ki, biz insanı en güzel biçimde yarattık. Sonra onu aşağıların aşağısına indirdik.
Ve şu güvenli beldeye!
Bir de bu emîn şehre (Mekke’ye) ki:
And olsun bu guvenli Mekke sehrine ki:
Ve güven veren bu şehre (Mekke’ye) and olsun ki,
Ve bu güvenli beldeye andolsun ki,
ve şu emîn şehre ki,
Ve bu emîn beldeye (Mekke`ye)!
Ve şu emin kente,
Ve bu emin olan beldeye.
Andolsun bu güvenli Mekke şehrine,
Bu emin belde hakkı için ki:
Mekke döneminin baslarinda, Burûc sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Hz. Isa’nin Peygamberligine isâret eden “Tin: incir agaci” kelimesinden almistir. 8 ayettir.