1. De ki: "Ey Kâfirler!"
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1. De ki: "Ey Kâfirler!"
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿١﴾
De ki: “ ey kâfirler!
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
De ki: Ey Kafirler!
-Ey Peygamber!- De ki: Ey Allah'a karşı kâfir olanlar!
(Resûlüm!) De ki: Ey kâfirler! Ben sizin tapmakta olduklarınıza tapmam.
De ki: “Ey inkârcılar!
(Ey Rasûlüm! Sana, bir yıl bizim putlarımıza ibadet et; biz de senin İlâh’ına bir yıl ibadet edelim; diyen o kafirlere) de ki: "Ey Kâfirler!
De ki: «Ey inkarcilar!»
De ki: Ey küfre saplanıp kalanlar !
De ki: Ey kâfirler
(Habîbim şöyle) de: «Ey kâfirler»,
De ki: `Ey kâfirûn (kâfirler)!`
De ki: Ey kafirler;
De ki: «Ey kâfirler!»
Ey kâfirler.
De ki: Ey kâfirler!
Mekke döneminin baslarinda, Mâûn sûresinden sonra indirilmistir. Kâfirlere yönelik bir reddiye, onlara karsi ortaya konan bir tavir ve “haberiniz olsun; ben Müslümanim” seklinde bir ültimatom niteligi tasidigindan bu adi almistir. 6 ayettir.