37. Firavun dedi ki: "Ey Hâmân! Bana yüksek bir kule yap, belki yollara, göklerin yollarına erişirim de Mûsâ'nın ilâhını görürüm(!) Çünkü ben, onun yalancı olduğuna inanıyorum." Böylece Firavun'a yaptığı kötü iş süslü gösterildi ve doğru yoldan saptırıldı. Firavun'un tuzağı, tamamen sonuçsuz kaldı.
﴿٣٧﴾
Göklerin yollarına göklere ulaştıracak yollara ulaşırım da Mûsa'nın ilâhına muttali olurum. Muhakkak ben onu Mûsa'yı, kendisinin benden başka ilâhı olduğuna dair iddiasında yalancı sanıyorum!“ dedi. Fir’avun bu sözü halkın kafasını karıştırmak için söylemiştir. İşte böylece Fir’avun’a kötü ameli süslü gösterildi de, yoldan, hidayet yolundan saptırıldı. Fir’avun’un hilesi ancak helake zarar etmeye mahkûmdur. Âyet-i kerîme’de geçen “Fe'ettalia" lâfzı, "Ebluğu" fiili üzerine atfedilmek suretiyle merfu, "İbni" fiiline cevap vaki olduğu için de mansub olarak okunmuştur.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Göklerin sebeplerine/yollarına... Ve Musa’nın ilahını görürüm. Çünkü ben onun yalancı olduğunu sanıyorum. Firavun'a kötü işleri işte böyle süslendi ve yoldan saptırıldı. Firavun'un tuzağı hüsrandan başka bir şey değildir.
"Umulur ki göklerin yollarına ulaşırım. Böylece Musa'nın hak olduğunu iddia ettiği ilahına bakarım. Ben Musa'nın iddiasında yalancı olduğunu zannediyorum." Böylece Firavun'un Hâman'dan talep ettiği şeyi istediğinde yapmış oduğu kötü ameli kendisine süslü gösterildi. Ve hak yolundan dalalet yoluna döndürüldü. Firavun'un hilesi -içinde bulunduğu batılı izhar etmesi ve Musa'nın getirdiği hakkı batıl kılması- ancak hüsrandır. Çünkü çabalamasına rağmen döndüğü yer başarısızlık, hayal kırıklığı ve kesintisiz bedbahtlıktır.
Firavun: Ey Hâmân, bana yüksek bir kule yap; belki yollara, göklerin yollarına erişirim de Musa'nın Tanrısı'nı görürüm! Doğrusu ben onu, yalancı sanıyorum, dedi. Böylece Firavun'a, yaptığı kötü iş süslü gösterildi ve yoldan saptırıldı. Firavun'un tuzağı tamamen boşa çıktı.
Firavun, "Ey Hâmân!" dedi, "Bana yüksek bir kule inşa et; belki bazı yollara, göklerin yollarına ulaşırım da bu sayede Mûsâ’nın ilâhını görebilirim! Doğrusu onun bir yalancı olduğunu düşünüyorum." İşte böylece, yaptığı çirkin iş Firavun’a güzel göründü ve doğru yolu bulması engellendi. Firavun’un tuzağı hüsrandan başka bir sonuç doğurmadı.
Göklerin yollarına (ulaşırım) da Mûsa’nın İlâh’ına bakarım. Muhakkak ben, onu, yalancı sanıyorum." İşte bu şekilde Firavun’a kötü ameli süslü gösterildi de, doğru yoldan çıkarıldı. Firavun’un hilesi ancak helâk olmağa mahkûmdur.
(36-37) Firavun: «Ey Haman! Bana bir kule yap; belki yollara, goklerin yollarina erisirim de Musa’nin Tanirisini gorurum. Dogrusu ben, onu yalanci saniyorum» dedi. Firavun’a, kotu isi boylece guzel gosterildi ve dogru yoldan alikondu. Firavun’un hilesi elbette bosa gidecekti.
(36-37) Fir’avn dedi ki: «Ya Hâmân ! Bana yüksekçe bir kule yap; umarım ki ulaştırıcı yollara, göklerin kapılarına ulaşırım da Musa’nın Tanrısını görebilirim. Çünkü ben elbette Musa’yı yalancı sanıyorum.» Böylece Fir’avn’ın kötü işleri kendisine çok çekici göründü de onu doğru yoldan alıkoydu. Fir’avn’ın hile ve düzeni hüsrana uğramaktan ve yok olmaktan başka bir şeye yaramadı.
«Göklerin yollarına ulaşabilirim de, Musa’nın ilâhının ne olduğunu anlarım. Ben onu mutlaka yalancı sanıyorum.» İşte böylece Firavun’a kötü ameli süslü gösterildi de yoldan çıkarıldı. Çünkü Firavun düzeni hep boşa çıkar.
(36-37) Fir’avn (şöyle) dedi: «Ey Hâkân, benim için yüksek bir kule yap. Olur ki ben o yollara, göklerin yollarına ulaşırım da Musânın Tanrısına yükselib çıkarım! Ben onu mutlak bir yalancı sanıyorum a». İşte bu suretle Fir’avnın kötü amel (ve hareket) i süslendirildi. O, yoldan sapdırıldı. Fir’avnın düzeni, başka değil ancak hüsranda idi.
(36-37) Fir`avun: `Ey Hâmân! Bana yüksek bir kule yap; belki sebeblere, göklerin sebeblerine (yollarına) erişirim de, Mûsâ`nın İlâhına muttali` olurum (hakikaten var mıdır diye bakarım); doğrusu ben onu, gerçekten yalancı sanıyorum` dedi. Böylece Fir`avun`a, kötü ameli süslü gösterildi ve yoldan saptırıldı. Zâten Fir`avun`un tuzağı ancak hüsrândadır.
Göklerin yollarına. Musa’nın tanrısını görürüm. Doğrusu ben, onu yalancı sanıyorum. Böylece yaptığı kötü iş Firavun’a güzel gösterildi de doğru yoldan alıkonuldu. Firavun’un düzeni elbette boşa gidecekti.
«Göklerin yollarına (eğerim) de Mûsa’nın Allah’ına muttalî olurum ve şüphe yok ki, ben O’nu bir yalancı sanıyorum.» Ve işte Fir’avun için kötü ameli öylece süslendirilmiş oldu ve yoldan saptırıldı ve Fir’avun’un hilesi, başka değil, bir hüsrânda bulunmaktan ibaretti.
Göklerin yollarına erişeyim de Musa’nın tanrısına çıkıp bakayım. Çünkü ben onu (Musa’yı, peygamberlik davasında) yalancı sanıyorum. Böylece yaptığı kötü iş, Firavuna süslü gösterildi ve o yoldan çıkarıldı. Firavun’un tuzağı tamamen boşa çıktı.
(36-37) Firavun: "Haman! benim için bir kule inşa et!" dedi, "Umarım ki böylece yükselebillir, göklere yol bulur da Mûsâ’nın Tanrısına ulaşırım. Gerçi ben onun yalancı olduğunu zannediyorum ya, (neyse!)" İşte böylece, Firavun’un kötü gidişatı kendisine cazip göründü ve yoldan çıkarıldı. Sonuç itibariyle Firavunun hilesi ve düzeni de tamamen boşa çıktı.
"Kim sabaha çıkınca Ayetü'l-Kürsî ile Hâ-Mim tenzîlü'l-Kitab minallahi'l-Azîzi'l-Alîm suresinin evvelindeki iki ayeti okursa o gün akşama kadar (bela ve kazalardan) mahfuz kalır. Kim de akşama dâhil olunca onları okursa o gece sabahlayıncaya kadar mahfuz olur." Hadis-i Şerif
