بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿١﴾ ﴿٢﴾ ﴿٣﴾ ﴿٤﴾ ﴿٥﴾ ﴿٦﴾
Mekke döneminin ilk yillarinda, Felak sûresinin hemen pesinden nazil olmustur. Adini, ayetlerin sonunda tekrar edilen “en-Nâs: Insanlar” kelimesinden almistir. 6 ayettir. Bir önceki sûrede, kendilerinden Allah’a siginmamiz gereken kötülükler tanitilmisti. Burada ise, kendisine siginmamiz gereken Allah’in Rab, Melik, Ilâh oldugu anlatiliyor ve bütün kötülüklerin kaynagi olan insan ve cin “seytan”larina isâret ediliyor. Rabb; terbiye eden, yetistiren, egiten, hayatin programini yapan yetkili varlik demektir. Buna göre insanin yaptigi seyleri ona yaptirtan, yapmadiklarini da yaptirtmayan güç onun rabbidir.Melik; hükümdar, kral, padisah demektir. Bu kelimenin kökünde, sahip ve hakim olma anlami vardir. Varlik O’nun oldugu için, varlik üzerinde yönetim hakki da O’nundur.Ilâh; kulluk ve itaate lâyik kutsal varlik, yani tanri demektir. Allah, insanlarin yegane Rabb’i, Melik’i, Ilâh’i oldugundan O’ndan baska hiçbir varliga kulluk edilmemeli, dünya ve ahiret saadeti için yanlizca O’nun hükümlerine itaat edilmeli ve yalnizca O’na siginilmalidir.