4. Kureyş'i ısındırıp alıştırdığı; onları kışın (Yemen'e) ve yazın (Şam'a) yaptıkları yolculuğa ısındırıp alıştırdığı için, Kureyş de, kendilerini besleyip açlıklarını gideren ve onları korkudan emin kılan bu evin (Kâbe'nin) Rabbine kulluk etsin.
4. Kureyş'i ısındırıp alıştırdığı; onları kışın (Yemen'e) ve yazın (Şam'a) yaptıkları yolculuğa ısındırıp alıştırdığı için, Kureyş de, kendilerini besleyip açlıklarını gideren ve onları korkudan emin kılan bu evin (Kâbe'nin) Rabbine kulluk etsin.
﴿٤﴾
Ki o, kendilerini açlıktan ötürü doyurmuş ve korkudan ötürü emin kılmıştır. Mekke'de mahsul yetişmediği için açlık musibetine maruz kalıyorlardı. Ayrıca fil ordusundan da korkmuşlardı.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Onları açlıktan doyuran ve korkularından emin kılana…
Onları açken besleyen ve Araplar'ın kalbine yerleştirdiği Harem’i (Kâbe'yi) ve ahalisini tazim etme hissiyle korkudan emin kılan.
Kureyş'e kolaylaştırıldığı, evet, kış ve yaz seyahatleri onlara kolaylaştırıldığı için onlar, kendilerini açlıktan doyuran ve her çeşit korkudan emin kılan şu evin Rabbine kulluk etsinler.
Onlar da kendilerini besleyip açlıklarını gideren ve her çeşit korkudan emin kılan şu evin rabbine kulluk etsinler.
O Rab ki, onları açlıktan doyurdu ve kendilerini (Ashab-ı Fîl’in saldığı) korkudan emin kıldı...
(3-4) Oyleyse kendilerini acken doyuran ve korku icindeyken guven veren bu Kabe’nin Rabbine kulluk etsinler.
O Rab ki, onları açlıktan (kurtarıp) doyurdu ve onları korkudan güvene kavuşturdu.
O, kendilerini açlıktan kurtararak beslemiştir ve her tehlikeye karşı onlara emniyet vermiştir.
(O Rab ki) onları açlıkdan (kurtarıb) doyuran, kendilerine korkudan emînlik verendir O.
O (Beyt`in Rabbi) ki, onları açlıktan doyurdu ve kendilerini korkudan emîn kıldı.
Ki o, kendilerini açlıktan kurtarmış ve korkudan emin kılmıştır.
Onları açlıktan (kurtarıp) doyurdu ve onları korkudan emin kıldı.
O Rabb ki kendilerini açlıktan doyurmuş ve korkudan güvenliğe eriştirmiştir.
Kendilerini açlıktan kurtarıp doyuran, korkudan emin kılan Rab’lerine kulluk etsinler!
Bu sûre, Mekke döneminin baslarinda, Tîn sûresinden sonra indirilmistir. Refah ve huzur içinde yasamak isteyen bütün toplumlara canli bir örnek ve sembol olarak, Kureys kabîlesine bahsedilen nîmetlerden söz edildigi için bu adi almistir. 4 ayettir.