4. Kendilerine kitap verilenler, ancak kendilerine o apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştüler.
4. Kendilerine kitap verilenler, ancak kendilerine o apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştüler.
﴿٤﴾
Böyle iken, ehli kitap olanlar, ancak kendilerine kesin bir delil, O (Muhammed ), yahut onun kendisine mu'cize olarak getirdiği Kur’ân geldikten sonra tefrikaya düştüler. Hazret-i Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) gelmeden evvel, gelince ona îman edeceklerine dair ittifak halinde idiler. Ne var ki, daha sonra içlerinden onu inkâr edenler, zat-ı âlilerini çekememişlerdir.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Kendilerine kitap verilenler, ancak kendilerine apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştüler.
Tevrat verilmiş olan Yahudiler ve İncil verilmiş olan Hristiyanlar, ancak Allah’ın kendilerine bir peygamber göndermesinin ardından ayrılığa düştüler. Onlardan bazıları Müslüman oldu. Bazıları ise peygamberinin doğru olduğunu bildikleri halde küfürde direterek devam etti.
Kendilerine kitap verilenler ancak o açık delil (Peygamber) kendilerine geldikten sonra ayrılığa düştüler.
Ehl-i kitap ancak kendilerine o açık kanıt geldikten sonra ayrılığa düştüler.
Böyle iken, kendilerine kitab verilenler, ancak kendilerine o hüccet (Peygamber, yahud Kur’an) geldikten sonra tefrikaya düştüler. (Kimi peygambere iman etti, kimi inkâr etti, kimi de şübhe içinde bocaladı durdu.)
Ama, kendilerine kitap verilenler, onlara apacik belge geldikten sonra ayriliga dustuler.
Kitap (Tevrat ve İncil) verilenler ise, kendilerine ancak bu açık kesin delil geldikten sonra bölünüp ayrıldılar.
Kitap ehli, ancak kendilerine apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştüler.
Böyle iken kitab verilmiş olan bunlar, ayrılmadı (lar, ayrılmadılar) da ancak kendilerine o apâşikâr hüccet geldikden sonra (ayrıldılar).
Böyleyken o kitab verilenler, ancak kendilerine o apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştü.
Ama kitab verilmiş olanlar, kendilerine apaçık huccetler geldikten sonra ayrılığa düştüler.
Halbuki, kitap verilmiş olanlar; ayrılmış olmadılar, kendilerine o hüccet geldikten sonra tefrikaya düştüler.
Ama, kendilerine kitab verilenler, onlara apaçık belge geldikten sonra ayrılığa düştüler.
Ehl-i kitap mensupları, o kesin delil gelinceye kadar bu konuda ihtilaf etmemişlerdi.
Hicretten hemen sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen ve Kur’an’a isâret eden “Beyyineh: açik delil, kanit” kelimesinden almistir. 8 ayettir.