3. İşte o, yetimi itip kakan, yoksula yedirmeyi özendirmeyen kimsedir.
3. İşte o, yetimi itip kakan, yoksula yedirmeyi özendirmeyen kimsedir.
﴿٣﴾
Ve ne kendini ne de başkalarını yoksulu doyurmaya teşvik etmeyen kimsedir. Bu âyet, As b. Vâil ya da Velid b. Muğire hakkında nâzil olmuştur.
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Düşkünü doyurmaya teşvik etmez.
Fakir kimseleri doyurmaya ne kendisini, ne de başkalarını teşvik eder.
Yoksulu doyurmaya teşvik etmez;
Ve yoksula yedirmeyi özendirmeyen!
Yoksulu yedirmeğe de teşvik etmez (kimseyi)...
(2-3) Oksuzu kakistiran, yoksulu doyurmaga yanasmayan kimse iste odur.
(2-3) İşte odur yetimi itip kakan, yoksulu yedirmeyi teşvîk etmeyen.
Yoksulu doyurmaya önayak olmaz.
yoksulu doyurmayı teşvik etmeyen odur.
Yoksulu doyurmağa da teşvîk etmez.
Yoksulu doyurmaya teşvik etmeyen,
Ve yoksula yemek yedirilmesi için teşvikte bulunmaz.
Yoksulu doyurmaya önayak olmaz.
Muhtacı doyurmayı hiç teşvik etmez.
Mekke döneminin baslarinda, Tekasür sûresinden sonra indirilmistir. Adini, son ayetinde geçen “Mâûn: Küçük bir yardim, zekât” kelimesinden almistir. 7 ayettir.