4. Soluk soluğa süratle koşan, (koşarken ayaklarını) vurarak ateş çıkaran, sabah erkenden baskın yapan, orada tozu dumana katan ve düşman topluluğunun ortasına dalan atlara andolsun ki, insan gerçekten Rabbine karşı pek nankördür.
﴿٤﴾
Derken orada düşman mevziinde veya o vakitte hızlı koştukları için tozu dumana katanlara, orayı harekete geçirenlere,
Kaynak: Celâleyn Tefsiri
Tozu dumana katanlara,
Koşarken toz kaldıran atlara yemin etmiştir.
Harıl harıl koşanlara, (nallarıyla) çakarak kıvılcım saçanlara, (ansızın) sabah baskını yapanlara, orada tozu dumana katanlara, derken orada bir topluluğun ta ortasına girenlere yemin ederim ki insan, Rabbine karşı pek nankördür. Şüphesiz buna kendisi de şahittir ve o, mal sevgisine de aşırı derecede düşkündür.
Derken o sırada tozu dumana katanlara;
Nihayet, o vakit toz duman koparanlara,
Ve tozu dumana katanlara;
(Geçtikleri yerlerden) toz-duman koparanlara,
Tozu dumana karıştıranlara,
derken orada (ayaklarıyle) toz koparanlara,
Böylece orada tozu dumana katanlara!
Ve tozu dumana katanlara,
Sonra onunla toz duman karıştıranlara.
Ve tozu dumana katanlara,
O esnada tozu dumana katan,
Mekke döneminin baslarinda, Asr sûresinden sonra indirilmistir. Adini, birinci ayetinde geçen “el Âdiyât: Hizla kosan binek atlari” kelimesinden almistir. 11 ayettir.
